Yoh, aku wis mati. Mbuh ra weruh kapan urip maneh. Mbok menawa pisan pindho sukmaku nyambrang mrene, sekedar mbuang idu. Yen sampeyan arep ngirim sajen aku, di dokok nang ngisor kene. Ra perlu karo ngobong menyan utawa dupo. Ra perlu nyebar kembang setaman opo lengo kenongo. Iso ugo, sukmaku anglelono nang omah sampeyan. Ninggal tilas, utowo ora, utowo mung saklebatan sasmito.
“Mugo iso ngaso kanthi wening”
12 comments ↓
sugeng rawuh ing jagad enggal …
walah, kok nggegirisi banget. ngudarasa apa pancen lagi ora sreg nyang ati, halah. apa pancen omah2 sing lawas mau ninggalke bekas sing ora enak. ya, wis, sing ngati-ati nglelana ing jagad blogosphere. aja kakehan ngidu, hiks, mengko ndak didukani ndoro kakung.
lah, ngopo kok dipateni?
ndak mudeng!
wah ngeri orang mati bisa ngeblog. jangan bikin takut dong
yen sampun pejah, mangga nyerat mawon ning wiiiiiiikikikikikikipedia (set mode kuntilanak on)
Wah wah … selamat hidup aja deh, biar terus nulis
hi hi hi! kirain orang mati ngeblog
ninggal tilas lan kenalan…
R.I.P
kalo gak betah di sana, balik lagi ya, mas?
rung mudeng…iki urip anyar opo penutupe urip?
mati sakjroning urip..
lan urip sakjroning mati….
mati iku urip nanging urip iku uga mati
nderek tepang,
Leave a Comment